Jezusi, e vetmja rrugë?
Disa njerëz e hedhin poshtë besimin e krishterë se shpëtimi është i mundur vetëm përmes Jezu Krishtit. Në shoqërinë tonë pluraliste toleranca pritet, madje kërkohet, dhe koncepti i lirisë fetare, i cili lejon të gjitha fetë, nganjëherë interpretohet në mënyrë të tillë që të gjitha fetë në fund të fundit të jenë të barabarta.
Të gjitha rrugët të çojnë te i njëjti Zot. Disa njerëz e thonë këtë sikur të ishin tashmë rrugës dhe tani janë kthyer nga destinacioni i këtij udhëtimi. Njerëz të tillë nuk janë tolerantë ndaj atyre njerëzve mendje ngushtë që besojnë se ekziston vetëm një mënyrë dhe e hedhin poshtë ungjillizmin. Mbi të gjitha, ata pretendojnë, kjo është një përpjekje fyese për të ndryshuar besimet e njerëzve të tjerë. Por ata vetë duan të ndryshojnë besimin e atyre njerëzve që besojnë vetëm në një mënyrë. Si eshte tani A mëson besimi i krishterë se Jezusi është mënyra e vetme që çon drejt shpëtimit?
Fetë e tjera
Shumica e feve janë ekskluzive. Çifutët ortodoksë pohojnë se kanë rrugën e vërtetë. Muslimanët pohojnë se e njohin zbulesën më të mirë të Perëndisë. Hindusët besojnë se ata kanë të drejtë dhe budistët gjithashtu e besojnë këtë. Edhe pluralisti modern beson se pluralizmi është më i saktë se idetë e tjera.
Pra, të gjitha rrugët nuk çojnë tek i njëjti Zot. Fe të ndryshme madje përshkruajnë perëndi të ndryshme. Hindusët kanë hyjni të shumta dhe e përshkruajnë shpëtimin si një kthim të hiçit. Nga ana tjetër, muslimanët theksojnë monoteizmin dhe shpërblimet qiellore. As myslimani dhe as hindu nuk do të pajtoheshin, mënyrat e tyre çojnë në të njëjtin qëllim. Ata preferojnë të luftojnë sesa ta ndryshojnë këtë mendim. Pluralistët perëndimorë do ta shihnin veten si njerëz zhgënjyes dhe të painformuar. Por një fyerje apo edhe një sulm ndaj feve është pikërisht ajo që nuk duan pluralistët. Ne besojmë se mesazhi i krishterë është i duhuri dhe në të njëjtën kohë i lejojmë njerëzit të mos besojnë në të. Ndërsa e kuptojmë, besimi kërkon lirinë për t'i lënë njerëzit të mos besojnë në të. Por edhe nëse qëndrojmë për të drejtën e njerëzve për të zgjedhur se në çfarë të besojnë, kjo nuk do të thotë që ne besojmë se të gjitha fetë janë të vërteta. Lejimi i njerëzve të tjerë të besojnë në atë që duan nuk do të thotë që ne duhet të ndalojmë së besuari në të, sepse Jezusi është e vetmja mënyrë për shpëtim.
Deklarata / pretendime biblike
Dishepujt e parë të Jezusit na tregojnë se ai pretendonte të ishte e vetmja rrugë për te Perëndia. Ai tha se askush nuk mund të ishte në Mbretërinë e Perëndisë nëse nuk e ndiqte atë. (Mt 7,26-27)...dhe nuk do të jemi me të në përjetësi nëse e mohojmë. (Mt 10,32-33)Jezusi tha gjithashtu këtë: “Sepse Ati nuk gjykon askënd, por gjithë gjyqin ia ka lënë Birit, që të gjithë ta nderojnë Birin ashtu siç nderojnë Atin; kushdo që nuk e nderon Birin, nuk e nderon Atin që e dërgoi.” (Joh 5,22-23)Jezusi pohoi se ai është rruga ekskluzive e së vërtetës dhe shpëtimit, dhe se ata që e refuzojnë atë, e refuzojnë edhe Perëndinë.
In Joh 8,12 Ai thotë: “Unë jam drita e botës” dhe në Joh 14,6-7 Thotë: “Unë jam udha, e vërteta dhe jeta. Askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje. Po të më kishit njohur mua, do të kishit njohur edhe Atin tim. Që tani e tutje e njihni dhe e keni parë.” Vetë Jezusi tha se njerëzit që pretendojnë se ka mënyra të tjera për shpëtim gabohen. Pjetri ishte po aq i qartë kur u foli sundimtarëve hebrenj: “Shpëtimi nuk gjendet në askënd tjetër, sepse nuk ka asnjë emër tjetër nën qiell të dhënë njerëzimit me anë të të cilit duhet të shpëtohemi.” (Apg 4,12).
Pali e theksoi më tej këtë kur tha se njerëzit që nuk e njohin Krishtin janë të vdekur për shkak të shkeljeve dhe mëkateve të tyre. (Eph 2,1)Ata nuk kishin shpresë dhe, pavarësisht besimit të tyre fetar, nuk e kishin Perëndinë (vargu 12). Ai tha se ka vetëm një ndërmjetës, vetëm një rrugë për te Perëndia. (1. Tim 2,5)Jezusi ishte shpërblesa që i nevojitej të gjithëve. (1. Tim 4,10)Nëse do të kishte ndonjë rrugë tjetër që të çonte në shpëtim, Perëndia do ta kishte krijuar atë. (Gal 3,21)Nëpërmjet Krishtit bota është pajtuar me Perëndinë. (Kol 1,20-22)Pali u thirr për të përhapur lajmin e mirë midis johebrenjve. Feja e tyre, tha ai, ishte e pavlerë. (Apg 14,15)Letra drejtuar Hebrenjve tashmë pohon se nuk ka rrugë më të mirë se Krishti. Ndryshe nga të gjitha rrugët e tjera, ai është efektiv. (Heb 10,11)Ky nuk është një avantazh relativ, por një ndryshim që bën gjithë ndryshimin. Doktrina e krishterë e shpëtimit ekskluziv bazohet në atë që tha vetë Jezusi dhe në atë që na mëson Bibla, dhe është e lidhur ngushtë me atë se kush është Jezusi dhe me nevojën tonë për hir.
Nevoja jonë për hirin
Bibla thotë se Jezusi është Biri i Perëndisë në një mënyrë të veçantë. Ai është Perëndi në formë njerëzore. Ai dha jetën e tij për shpëtimin tonë. Jezusi u lut për një mënyrë tjetër, por nuk kishte asnjë. (Mt 26,39)Ne e marrim shpëtimin vetëm sepse vetë Perëndia hyri në botën njerëzore për të mbajtur pasojat e mëkatit dhe për të na çliruar prej tij. Kjo është dhurata e tij për ne. Shumica e feve mësojnë një lloj pune ose arritjeje si rrugën drejt shpëtimit - të thuash lutjet e duhura, të bësh gjërat e duhura dhe të shpresosh se kjo është e mjaftueshme. Ato mësojnë se njerëzit mund të jenë mjaftueshëm të mirë nëse përpiqen mjaftueshëm. Megjithatë, besimi i krishterë mëson se të gjithë kemi nevojë për hir sepse nuk do të jemi kurrë mjaftueshëm të mirë, pavarësisht se sa shumë përpiqemi.
Shtë e pamundur pasi këto dy ide mund të jenë të vërteta në të njëjtën kohë. Doktrina e hirit na mëson, duam apo nuk duam, nuk ka asnjë rrugë tjetër drejt shpëtimit.
Hiri i së ardhmes
Po ata që vdesin para se të kenë dëgjuar për Jezusin? Po ata që kanë lindur para se të jetonte Jezusi? A kanë edhe ata shpresë? Po, kanë. Pikërisht sepse besimi i krishterë është një besim hiri. Njerëzit shpëtohen me anë të hirit të Perëndisë, jo duke thënë emrin Jezus ose duke pasur një tipar të veçantë. Jezusi vdiq për mëkatet e të gjithë botës, pavarësisht nëse janë të vetëdijshëm për to apo jo. (2. Kor 5,14; 1. Joh 2,2)Vdekja e tij ishte sakrifica e dëmshpërblimit për çdo person të së kaluarës, të tashmes dhe të së ardhmes, qoftë palestinez apo peruan. Mund të jemi të sigurt se Perëndia është besnik ndaj fjalës së tij, sepse është shkruar: “Ai është i durueshëm me ju, duke mos dashur që askush të humbasë, por që të gjithë të vijnë në pendim.” (2. Petr 3,9)Edhe pse rrugët dhe kohët e Tij janë shpesh të padepërtueshme, ne i besojmë Atij sepse Ai i do njerëzit që Ai krijoi. Jezusi tha: “Sepse Perëndia e deshi aq shumë botën, sa dha Birin e Tij të vetëm, që kushdo që beson në Të të mos humbasë, por të ketë jetë të përjetshme. Sepse Perëndia nuk e dërgoi Birin e Tij në botë për ta dënuar botën, por për ta shpëtuar botën nëpërmjet Tij.” (Joh 3,16-17).
Ne besojmë se Krishti i ringjallur mundi vdekjen. Prandaj edhe vdekja nuk është një kufi midis Zotit dhe njeriut. Zoti është në gjendje t'i shtyjë njerëzit që t'ia besojnë shpëtimin e tyre. Ne nuk e dimë si dhe kur, por mund t’i besojmë fjalës së tij. Prandaj, ne mund të besojmë në të, pasi në një mënyrë apo në një tjetër ai udhëheq me dashuri dhe vendosmëri çdo person që ka jetuar ndonjëherë ose do të jetojë ndonjëherë të besojë në të për shpëtimin e tyre, ose para se të vdesin, gjatë ose pas vdekjes së saj. Nëse disa njerëz i drejtohen Krishtit me besim në ditën e gjykimit të fundit, ose të paktën të mësojnë se çfarë ka bërë për ta, atëherë ai sigurisht nuk do të largohet prej tyre.
Por pavarësisht se kur shpëtohen njerëzit dhe sa mirë e kuptojnë shpëtimin e tyre, ata shpëtohen vetëm nëpërmjet Krishtit. Veprat dhe veprat me qëllime të mira nuk do të shpëtojnë kurrë askënd, edhe nëse njerëzit besojnë sinqerisht në to, sepse ata shpëtohen thjesht duke qenë mjaftueshëm të mirë. Parimi i hirit dhe sakrifica e Jezusit nënkuptojnë se asnjë sasi veprash të mira ose veprash fetare nuk mund të shpëtojë kurrë askënd. Nëse do të ekzistonte një mënyrë e tillë, Perëndia do ta kishte bërë të mundur. (Gal 3,21)Nëse njerëzit janë përpjekur sinqerisht të fitojnë shpëtimin e tyre përmes punës, meditimit, rrahjes me kamzhik, vetëmohimit ose ndonjë mjeti tjetër, ata do të mësojnë se veprat dhe veprat e tyre nuk u sjellin asgjë nga Perëndia. Shpëtimi vjen përmes hirit dhe vetëm me anë të hirit. Besimi i krishterë mëson se hiri nuk është diçka që dikush e fiton, megjithatë ai është i disponueshëm për të gjithë.
Pavarësisht nga rruga fetare që kanë ndjekur njerëzit, Krishti mund t'i largojë nga shtigjet e gabuara në rrugën e tij. Ai është Biri i vetëm i Zotit që bëri sakrificën e vetme shlyese për të gjithë. Ai është lajmëtari dhe rruga unike që dëshmon për hirin dhe shpëtimin e Zotit. Vetë Jezusi e dëshmoi atë. Jezusi është ekskluziv dhe gjithëpërfshirës në të njëjtën kohë. Ai është rruga e ngushtë dhe Shëlbuesi i gjithë botës. Isshtë mënyra e vetme për shpëtim dhe megjithatë është e arritshme për të gjithë. Hiri i Zotit, i shprehur në mënyrë të përsosur në Jezu Krishtin, është pikërisht ajo që i duhet çdo personi dhe lajmi i mirë është pasi është i disponueshëm falas për të gjithë. Nuk është thjesht një mesazh i mirë, por lajmi i madh që ia vlen të përhapet. DËshtë me të vërtetë me vlerë duke menduar.
nga Joseph Tkach
