Ungjilli - Lajmi i Mirë!

442 ungjilli lajmi i mirëGjithkush ka një ide të së drejtës dhe të gabuarës dhe të gjithë tashmë kanë bërë diçka të gabuar - madje edhe idenë e tij. "Të gabosh është njeri", thotë një proverb i njohur. Gjithkush dikur ka zhgënjyer një mik, ka thyer një premtim, ka dëmtuar ndjenjat e dikujt tjetër. Gjithkush e njeh fajin.

Prandaj njerëzit nuk duan të kenë të bëjnë fare me Perëndinë. Ata nuk duan një ditë gjykimi, sepse e dinë se nuk mund të qëndrojnë para Perëndisë me ndërgjegje të pastër. Ata e dinë se duhet t'i binden atij, por gjithashtu e dinë se nuk e kanë. Ata janë të turpëruar dhe ndjehen fajtorë.

Si mund të shlyhet borxhi i tyre? Si ta pastrojmë ndërgjegjen? "Falja është hyjnore", përfundon sugjerimi. Vetë Perëndia falet.

Shumë njerëz e dinë këtë thënie, por nuk besojnë se Perëndia është aq hyjnor sa të njohë S-në e tyreüpër të falur. Ju ende ndiheni fajtor. Ata ende frikësohen nga pamja e Perëndisë dhe nga dita e gjykimit.

Por Perëndia ka shfaqur më parë - në personin e Jezu Krishtit. Ai nuk erdhi për të dënuar, por për të shpëtuar. Ai solli një mesazh faljeje dhe vdiq në një kryq për të garantuar që ne mund të falim.

Mesazhi i Jezusit, mesazhi i Kryqit, është një lajm i mirë për ata që ndjehen fajtorë. Jezusi, njeriu hyjnor, ka marrë dënimin tonë. Të gjithë njerëzit që janë mjaftë të përulur për të besuar ungjillin e Jezu Krishtit do të falen.

Ne kemi nevojë për këtë lajm të mirë. Ungjilli i Krishtit sjell paqe mendore, lumturi dhe fitore personale. Ungjilli i vërtetë, lajmi i mirë, është ungjilli që predikoi Krishti. Apostujt predikuan të njëjtin ungjill: Jezu Krishti u kryqëzua (1. Kor. 2,2), Jezu Krishti tek të krishterët, shpresa e lavdisë (Kol. 1,27), ringjallja nga të vdekurit, mesazhi i shpresës dhe i shëlbimit për njerëzimin që është ungjilli i mbretërisë së Perëndisë.

Perëndia ka porositur kishën e tij për ta shitur këtë mesazhüdhe Fryma e Shenjtë për të përmbushur këtë detyrë. Në letrën drejtuar Korintasve Pali përshkruan ungjillin që Jezusi i dha kishës së tij: «Por unë po ju bëj ju, Brüai që shpall ungjillin që ju kam predikuar, se ju e pranuat se jeni edhe ju, me të cilin jeni edhe ju të shpëtuar, nëse shënoni me fjalën që unë ju predikova, kanë ardhur në besim kot. Sepse unë ju kam transmetuar para së gjithash atë që kam marrë, se Krishti për të Sitarët tanëüvdiq pas shkrimeve; dhe se ai ishte varrosur dhe se ai u ngrit në ditën e tretë pas shkrimeve të shenjta; dhe se iu shfaq Kefës, pastaj të dymbëdhjetëve. Pas kësaj ai u shfaq më shumë se füpesëqind brükrejt papritur, shumica prej të cilave kanë mbetur deri më tani, por disa i ka zënë edhe gjumi. Pastaj iu shfaq Jakobit, pastaj të gjithë apostujve; por në fund të fundit, si të ishte nga lindja e parakohshme, edhe ai m'u shfaq "(1. Kor. 15,1-8 ELB).

Pali thotë "mbi të gjitha" se sipas Shkrimeve, Jezusi është Mesia ose Krishti, se ai është përgjegjës për S-në tonëüvdiq, u varros dhe u ngrit përsëri. Ai gjithashtu thekson se shumë mund të dëshmojnë për ringjalljen e Krishtit, nëse dikush e merr në pyetje.

Pali e bën të qartë se është ungjilli "nëpërmjet të cilit ju jeni të shpëtuar". Qëllimi ynë duhet të jetë si t'i kalojmë Palit atë që kemi marrë dhe çfarë "mbi të gjitha" është për të tjerët.

Ajo që kemi marrë dhe prandaj duhet të kalojmë është në përputhje me atë që Pavli dhe apostujt e tjerë morën, veçanërisht atë që thonë të tjerët, "se Krishti është për Süvdiq pas shkrimeve; dhe se ai u varros dhe se ai u ngrit në ditën e tretë pas shkrimeve të shenjta ... ".

Të gjitha mësimet e tjera të Biblës bazohen në këto të vërteta themelore. Vetëm Biri i Perëndisë mundi për S-në tonëüNe po vdesim, dhe vetëm për shkak se ai e bëri këtë dhe u ringjall nga të vdekurit, ne mund të presim kthimin e tij dhe trashëgiminë tonë, jetën e përjetshme, me besim të patundur.

Prandaj, Gjoni mund të shkruante: "Nëse u japim dëshmi njerëzve, dëshmia e Perëndisë është më e madhe, sepse është dëshmia e Perëndisë që ai dëshmoi për Birin e tij." Kushdo që beson në Birin e Perëndisë ka këtë dëshmi në vetvete Perëndia nuk beson se e bën atë Lügënjeshtar; sepse nuk i beson dëshmisë që Perëndia i dha nga Biri i tij.

“Dhe kjo është dëshmia se Perëndia na ka dhënë jetën e përjetshme dhe se jeta është në Birin e tij. Ai që ka Birin ka jetë; ai që nuk ka Birin e Perëndisë nuk ka jetë"(1. Joh 5,9- 12).

Ungjilli i predikuar nga Jezusi

Disa mund, me sa duket, üNxehtësia në profecitë e Biblës, por është e vështirë për ta, füpër të frymëzuar mesazhin qendror të Biblës - shpëtimin nëpërmjet Jezu Krishtit! Perëndia i ka bërë të krishterët më të çmuarat e të gjitha dhuratave dhe i ka bërë ata të detyrojnë t'ua shesin të tjerëveüsi dhe ata mund ta marrin këtë dhuratë!

Kur Pjetri i përshkroi kapitenit Cornelius rolin e apostujve, ai tha: "Dhe ai [Jezusi] na urdhëroi që të predikonim dhe të dëshmojmë për njerëzit se ai është gjykatësi i dhënë nga Perëndia i të gjallëve dhe të vdekurve Profetët që me emrin e tij të gjithë ata që besojnë në të, faljen e Süduhet të marrë "(Vep 10,42-43)

Ky është mesazhi më i rëndësishëm; mesazhi i mirë që iu zbulua apostujve ishte mesazhi qendror i të gjithë profetëve - se Perëndia gjykon Jezu Krishtin üKush krijoi të gjallët dhe të vdekurit dhe të gjithë ata që besojnë në të, Süfalje nëpërmjet emrit të tij!

E vërteta qendrore

Luka shkroi se Jezusi kishte Jünger, pak para se ai u ngjit në qiell, në G qendroreükujton ltigkeit mesazhin e tij: "Atëherë ua hapi mendjen e tyre në mënyrë që ata të kuptonin Shkrimet, dhe u tha atyre: '' Kështu është shkruar që Krishti të vuante dhe të ngjallej së vdekuri ditën e tretë, dhe u predikonin autobusët e tij llogari [Pendimi] për faljen e sümidis të gjithë popujve. Filloni në Jeruzalem dhe jini atjeüdëshmitarët "(Lluk. 24,45-48)

Çfarë duhet të kuptojnë apostujt nga përmbajtja e Shkrimit kur Jezui u dha kuptim atyre?üu hap? Me fjalë të tjera, sipas Jezuit, cila është e vërteta qendrore dhe më e rëndësishme që duhet kuptuar nga shkrimet e Dhiatës së Vjetër?

Se Krishti do të vuajë dhe do të ringjallet nga të vdekurit në ditën e tretë, dhe se pendesa [pendimi] për faljen eüështë predikuar për të gjithë popujt në emër të tij!

"Dhe nuk ka shpëtim në asnjë tjetër, as nuk u është dhënë asnjë emër tjetër njerëzve nën qiell, nëpërmjet të cilit ne do të shpëtohemi," predikoi Pjetri (Veprat e Apostujve 4,12).

Por çfarë është ungjilli i Init për mbretërinë e Perëndisë? A nuk e predikoi Jezui lajmin e mirë për mbretërinë e Perëndisë? Natürlich!

A është ungjilli i mbretërisë së Perëndisë ndryshe nga ajo që Pali, Pjetri dhe Gjoni janë üpredikuar për shpëtimin në Jezu Krishtin? Jo në të gjitha!

Le të kuptojmë se hyrja në mbretërinë e Perëndisë është shpëtimi. Të jesh i shpëtuar dhe të hysh në mbretërinë e Perëndisë është i njëjtë! Marrja e jetës së përjetshme është e njëjtë me përjetimin e shpëtimit [ose shpëtimit], sepse shpëtimi është sinonim me shpëtimin e vdekjes së Süduart.

Në Jezus është jeta - jeta e përjetshme. Jeta e përjetshme kërkon faljen e Süduart. Dhe falja e Süose justifikim, mësohet vetëm nëpërmjet besimit në Jezu Krishtin.

Jezusi është gjykatës dhe shpëtimtar. Ai është gjithashtu mbret i mbretërisë. Ungjilli i mbretërisë së Perëndisë është ungjilli i shpëtimit në Jezu Krishtin. Jezusi dhe apostujt e Tij predikuan të njëjtin mesazh - Jezu Krishti është Biri i Perëndisë dhe e vetmja mënyrë për të arritur shpëtimin, shpëtimin, jetën e përjetshme dhe hyrjen në Mbretërinë e Perëndisë.

Dhe kur shqisat hapen për të qenë në gjendje të kuptojnë profecitë e Dhiatës së Vjetër, ashtu si Jezusi i hapi apostujt për të kuptuar (Lk 24,45), bëhet e qartë se mesazhi qendror i profetëve ishte gjithashtu Jezu Krishti (Veprat e Apostujve 10,43).

Le të vazhdojmë. Gjoni shkroi: "Kush beson në Birin ka jetë të përjetshme, por që nuk i bindet Birit nuk do të shohë jetë, por zemërimi i Perëndisë qëndron. ümbi të” (Gjon. 3,36). Kjo është gjuhë e qartë!

Jezusi tha: "...Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje" (Gjoni 14,6). Çfarë kuptojmë absolutisht për Fjalën e Perëndisë müështë se një person pa Jezu Krisht nuk mund të vijë as tek Ati, as të njohë Perëndinë, as të trashëgojë jetën e përjetshme as të hyjë në Mbretërinë e Perëndisë.

Në letrën e tij drejtuar Kolosianëve, Pavli shkroi: «Me gëzim falenderon Atin, kush ështëüka bërë trashëgiminë e shenjtorëve në dritë. Ai na nxori nga pushteti i errësirës dhe na përcolli në mbretërinë e Birit të tij të dashur, në të cilin kemi shpengimin, faljen e Sünden "(kol. 1,12- 14).

Vini re se si trashëgimia e shenjtorëve, mbretëria e dritës, mbretëria e Birit, shpëtimi dhe falja eüpër të bashkuar një veshje të pastër të Fjalës së së Vërtetës, Ungjillit.

Në vargun 4, Pali flet për "besimin [e kolosianëve] në Krishtin Jezus dhe dashurinë që keni për të gjithë shenjtorët". Ai shkruan se besimi dhe dashuria vijnë nga "shpresa ... se für është gati për ju në parajsë. Ju keni dëgjuar për të më parë përmes fjalës së së vërtetës, ungjillit që ju ka ardhur ... "(vargjet 5-6). Përsëri ungjilli është në qendër të shpresës për shpëtimin e përjetshëm në mbretërinë e Perëndisë nëpërmjet besimit Jezus Krishti, Biri i Perëndisë, nëpërmjet të cilit ne u shpenguam.

Në vargun 21 për 23 Palit vazhdon, "Edhe ju, që dikur ishit të huaj dhe armiq në veprat tuaja të këqija, ai ka pajtuar tashmë me vdekjen e trupit të tij të vdekshëm, që ai të paraqesë të shenjtë dhe të papërlyer dhe të panjollë para tij, në qoftë se ju qëndroni vetëm në besim, të themeluarüJini të fortë dhe të patundur, dhe mos u largoni nga shpresa e Ungjillit që keni dëgjuar dhe që u predikohet të gjitha krijesave nën qiell. Bëra shërbëtorin e tij, Palin ''.

Në vargjet 25 përmes 29, Pali vazhdon t'i drejtohet ungjillit, i11, shërbimi i të cilit ai ishte caktuar, dhe qëllimi i tij për ta shitur atëüpërfundon. Ai shkroi: «Ti [bashkësia) shërbëtori që kam bërë nëpërmjet ministrisë që Perëndia më ka dhënë mua se unë duhet të predikoj fjalën e tij të bollshme, domethënë misterin që ka qenë e fshehur nga shekujve dhe brezave, por tani është zbuluar Shenjtorët e Tij, për të cilët Perëndia donte të shpallnin, cila është pasuria e lavdishme e këtij mister në mesin e johebrenjve, Krishti në ju, shpresa e lavdisëüLe të predikojmë dhe t'i këshillojmë të gjithë njerëzit dhe të mësojmë të gjithë njerëzit me gjithë mençurinë, që ne të mund ta bëjmë secilin të përsosur në Krishtin. DafürmüUnë distancohem dhe luftoj me fuqinë e atij që është i fuqishëm në mua ".

Ç'është ungjilli

I gjithë ungjilli ka të bëjë me Jezu Krishtin. Bëhet fjalë për identitetin dhe veprën e tij si Biri i Perëndisë (Gjon. 3,18), si gjyqtarë të të gjallëve dhe të vdekurve (2. Tim 4,1), si Krishti (Veprat 17,3), si një Shpëtimtar (2. Tim. 1, 10), si kryeprift (Hebr. 4,14), si Füfolësi (1. Joh 2,1), si Mbret i mbretërve dhe Zot i zotërve (Zbulesa 17:14), si i parëlinduri midis shumë Br.üdern (Rom. 8,29), si mik (Gjon. 15,14-15)

Bëhet fjalë për të si bariu i shpirtrave tanë (1. Petr  2,25), si Qengji i Perëndisë, që S.ülargon nga bota (Gjon. 1,29), si für Qengji i Pashkës i flijuar për ne (1. Kor. 5,7), si imazhi i Zotit të padukshëm dhe si i parëlinduri para gjithë krijimit (Kol. 1,15), si kreu i kishës dhe si fillimi dhe si i parëlinduri nga të vdekurit (vargu 18), si pasqyrim i lavdisë së Perëndisë dhe imazhit të qenies së tij (Hebr. 1,3), si zbulues i Atit (Mat. 11,27), si rruga, e vërteta dhe jeta (Gjoni 14,6), si Tür (Gjon.10,7).

Ungjilli ka të bëjë me Krishtin si fillestarin dhe përfundimin e besimit tonë (Hebr. 12,2), si sundimtar üRreth krijimit të Zotit (Zbulesa 3,14), si i pari dhe i fundit, fillimi dhe fundi (Zbulesa 22,13), si pasardhës (Jer. 23,5), si guri i qoshes (1. Petr 2,6), si fuqia e Zotit dhe urtësia e Zotit (1. Kor. 1,24), si i rriturüdëshirat e të gjitha kombeve (Hag. 2,7).

Bëhet fjalë për Krishtin, Dëshmitarin Besnik dhe të Vërtetë (Zbulesa 3,14), trashëgimtar i gjithçkaje (Hebr. 1,2), briri i shpëtimit (Luk. 1,69), drita e botës (Gjon.8,12), bukë e gjallë (Gjon. 6,51), rrënja e Isait (Isa. 11,10), shpëtimi ynë (Luk. 2,30), dielli i drejtësisë (Mal. 3,20), fjala e jetës (1. Gjoni 1, 1), Biri i vendosur i Perëndisë nëpërmjet ringjalljes së tij nga të vdekurit (Rom. 1,4) - dhe kështu me radhë.

Pali shkroi: "Askush nuk mund të hedhë themel tjetër përveç atij që është hedhur, që është Jezu Krishti" (1. Kor. 3,11). Jezu Krishti është baza, tema qendrore, themeli i ungjillit. Si mund të predikojmë ndonjë gjë tjetër pa kundërshtuar Biblën?

Jezusi tha në kohën e FüDëgjoni judenjtë: "Ju kërkoni në Shkrimet, sepse mendoni se keni jetë të përjetshme në të; dhe është ajo që dëshmon për mua; por ju nuk doni të vini tek unë që të keni jetë" (Gjon. 5,39-40)

Mesazhi i shpëtimit

Mesazhi për të shitur të krishterëtüata që janë thirrur, kanë të bëjnë me shpëtimin, domethënë me jetën e përjetshme në mbretërinë e Perëndisë. Shpëtimi i përjetshëm ose mbretëria e Perëndisë mund të arrihet vetëm nëpërmjet një T të vërtetëür, e vetmja mënyrë e vërtetë - Jezu Krishti. Ai është mbreti i asaj mbretërie.

Gjoni shkroi: "Kushdo që mohon të birin nuk ka as babanë; kushdo që rrëfen të birin ka edhe atin" (1. Joh 2,23). Apostulli Pal i shkroi Timoteut: "Sepse një është një Perëndi dhe një ndërmjetësi midis Perëndisë dhe njerëzve, domethënë njeriu Jezus Krishti, i cili e dha veten e tij.ütë gjitha për shpëtimin që kjo të mund të predikohet në kohën e duhur "(1. Tim. 2: 5-6).

Në hebrenj 2,3 ne paralajmërohemi: "... si mund të shpëtojmë nëse nuk respektojmë një shpëtim kaq të madh, i cili filloi me predikimin e Zotit dhe u pohua tek ne nga ata që e dëgjuan?" Mesazhi i shpëtimit u shpall për herë të parë nga vetë JezusiüIshte mesazhi i Jezusit nga Ati.

Gjoni shkroi atë që vetë Perëndia është üDëshmoi për Birin e tij: "Dhe kjo është dëshmia se Perëndia na ka dhënë jetën e përjetshme dhe kjo jetë është në Birin e tij. Kush ka Birin ka jetën; kush nuk ka Birin e Perëndisë nuk ka jetë"1. Joh 5,11-12)

Në Johannes 5,22 deri në 23, Gjoni përsëri thekson rëndësinë e djalit: "Sepse babai nuk gjykon askënd, por çdo gjë ka gjykimin për të birin. üqë të gjithë ta nderojnë Birin ashtu siç nderojnë Atin. Kush nuk e nderon Birin, nuk e nderon Atin që e ka dërguar ". Prandaj Kisha predikon në mënyrë të qëndrueshme üRreth Jezu Krishtit! Isaia profetizoi: "Prandaj Perëndia Ren thotë: Ja, unë po hedh një gur në Sion, një gur të sprovuar, një gur themeli të çmuar, themelor. Kushdo që beson nuk do të turpërohet" (Isa. 28:16). Bibla e Cyrihut).

Ndërsa ne në jetën e re në të cilën jemi të thirrur në Krishtin Jezus, të ecin dhe të besimit dhe për të siguruar atë si shpresën tonë bazë për kthimin e tij në lavdi dhe pushtet çdo ditë, ne mund të shikojmë përpara për trashëgiminë tonë të përjetshme të shpresës dhe besimit.

Një thirrje për të jetuar të ardhmen këtu dhe tani

Por pasi Gjoni u burgos, Jezusi erdhi në Galile dhe predikoi ungjillin e Perëndisë, duke thënë: "Koha është plotësuar".üllt, dhe mbretëria e Perëndisë është afër. Pendohuni dhe besoni ungjillin "(Marku 1: 14-15).

Ky ungjill që solli Jezui ishte "lajmi i mirë" - një mesazh i fuqishëm që ndryshon dhe transformon jetën. Ungjilli üBerfüjo vetëm që dëgjon dhe konverton, por në fund të gjitha të miratübëjeni të refuzojë atëüberstehen.

Ungjilli është "një fuqi e Perëndisë që shpëton të gjithë ata që besojnë në të" (Rom. 1:16). Ungjilli është ftesa e Perëndisë për ne që të jetojmë një jetë në një nivel krejt tjetërütë çojë. Është lajmi i mirë që ka një trashëgimi që na pret që do të hyjë në zotërimin tonë kur Krishti të vijë përsëri. Është gjithashtu një ftesë për një realitet shpirtëror frymëzues që tashmë mund të jetë jona.

Pali e quan ungjillin "ungjilli i Krishtit" (1. Kor. 9:12), "Ungjilli i Perëndisë" (Rom. 15:16) dhe "Ungjilli i paqes" (Efes. 6:15). Duke u nisur nga Jezusi, ai fillon jüduke ripërcaktuar idenë e mbretërisë së Perëndisë, duke u përqendruar në rëndësinë universale të ardhjes së parë të Krishtit.

Jezusi që üDuke u endur nëpër rrugët e pluhurosura të Judesë dhe të Galilesë, Pali mëson se ai tani është Krishti i ringjallur, i cili ulet në të djathtën e Perëndisë dhe është "kreu i të gjitha fuqive dhe autoriteteve" (Kol. 2:10).

Sipas Pavlit, vdekja dhe ringjallja e Jezu Krishtit janë "të parat" në ungjill; ata janë schlüngjarjet në planin e Zotit (1. Kor. 15: 1-11). Ungjilli është lajmi i mirë fütë varfërit dhe shtypësitückten. Historia ka një qëllim. Në fund, drejtësia do të triumfojë, jo fuqi.

Dora e shpuar ka üMbi grushtin e blinduar triumfoi. Mbretëria e së keqes hap rrugën për mbretërinë e Jezu Krishtit, një rend i gjërave që të krishterët tashmë po përjetojnë pjesërisht.

Pali e kundërshtoi këtë aspekt të ungjillitüPër kolosianët: «Me gëzim falënderon Atin që ështëüka bërë trashëgiminë e shenjtorëve në dritë. Ai na nxori nga pushteti i errësirës dhe na përcolli në mbretërinë e Birit të tij të dashur, në të cilin kemi shpengimin, faljen e Sünden "(kol. 1,12-14)

FüPër të gjithë të krishterët, ungjilli është dhe ishte realiteti aktualüshpresa e ardhshme. Krishti i ringjallur, që është Zoti üKoha, hapësira dhe gjithçka që ndodh këtu është luftuesi für të krishterët. Ai që është ngritur në qiell është burimi i kudondodhur i fuqisë (Efes. 3,20-21)

Lajm i mirë është se Jezu Krishti është çdo pengesë në jetën e tij tokësore üka kapërcyer. Rruga e Kryqit është një rrugë e vështirë, por fitimtare në mbretërinë e Perëndisë. Prandaj, Pavli mund ta sjellë ungjillin në formulën e shkurtër: "Sepse mendova se ishte fükam të drejtë të di asgjë mes jush përveç Jezu Krishtit, të kryqëzuar” (1. Kor. 2,2).

Kthimi i madh

Kur Jezusi u shfaq në Galile dhe predikonte ungjillin me zell, ai priste një përgjigje. Ai gjithashtu pret një përgjigje prej nesh sot.

Por ftesa e Jezuit për të hyrë në mbretëri nuk mbeti në vakum. Jezusi quan füMbretëria e Perëndisë shoqërohej nga shenja dhe mrekulli mbresëlënëse që bënë që një vend që ishte nën sundimin romak ulej.

Kjo është një nga arsyet pse Jezui duhej të sqaronte se çfarë donte të thoshte me anë të Mbretërisë së Perëndisë. Çifutët në kohën e Jezusit ishin duke pritur për një Füqë solli në vendin e tyre lavdinë e Davidit dhe të Salomonitüdo të rekomandojë. Por mesazhi i Jezusit ishte "dyfish revolucionar", siç shkruan dijetari i Oxford NT Wright. Së pari, ai mori shpresën e përbashkët që një jüDischer Superstaat hedhin jashtë zgjedhën romake wüdhe e shndërroi atë në diçka krejtësisht të ndryshme. Ai bëri nga shpresa e përhapur për çlirimin politik një mesazh shpëtimi shpirtëror: Ungjilli!

"Mbretëria e Perëndisë është afër, ai dukej se po thoshte, por nuk është ashtu siç e imagjinonit" (NT Wright, Who Is Jesus?, F. 98).

Jezui i tronditi njerëzit me pasojat e lajmit të tij të mirë. "Por shumë të parë do të jenë të fundit dhe të fundit do të jenë të parët" (Mat. 19,30).

"Do të ketë ulërima dhe dhëmbët që do të brohorasin," i tha atij jüBashkatdhetarët danezë, "kur shihni Abrahamin, Isakun dhe Jakobin dhe të gjithë profetët në mbretërinë e Perëndisë, por jeni dëbuar" (Luka 13:28).

Dreka e madhe e fundit ishte füjeni të gjithë atje (Lk. 14,16-24). Johebrenjtë u ftuan gjithashtu në mbretërinë e Perëndisë. Dhe një sekondë nuk ishte më pak revolucionare.

Ky profet nga Nazareti dukej se kalonte shumë kohë für të kenë të drejtën e të drejtave - nga lebrozët dhe Krüpimp deri në mbledhësit e taksave lakmitar - dhe ndonjëherë edhe füUnterdr romak i urryerücker.

Lajm i mirë që Jezusi i solli në kundërshtim me të gjitha pritjet, madje edhe ato të besimtarëve të tij Jünger (Luk. 9,51-56). Jezusi tha përsëri dhe përsëri se mbretëria që ata prisnin në të ardhmen ishte tashmë dinamikisht e pranishme në punën e tij. Pas një episodi veçanërisht dramatik, ai tha: "Por nëse unë dëboj shpirtrat e këqij me gishtat e Perëndisë, mbretëria e Perëndisë ka ardhur te ju" (Lk. 11,20). Me fjalë të tjera, njerëzit që panë shërbimin e Jezusit panë të tashmen e së ardhmes. Në të paktën tre mënyra, Jezusi i ktheu përmbys pritshmëritë aktuale:

  1. Jezusi mësoi lajmin e mirë se mbretëria e Perëndisë është një dhuratë e pastër - sundimi i Perëndisë që solli shërimin. Kështu Jezusi filloi "vitin e hirit të Zotit" (Lk. 4,19; Eshte nje. 61,1-2). Por Mütë dobët dhe të ngarkuar, të varfërit dhe lypësit, fëmijët me vonesë dhe doganierët e penduar, kurvë të penduar dhe të huaj të shoqërisë. FüAi u deklarua si një bari për delet e zeza dhe humbi delet.
  2. Lajmi i mirë i Jezusit ishte gjithashtu fünjerëzit atje, të cilët ishin gati të ktheheshin te Perëndia nëpërmjet pastrimit të dhimbshëm të pendimit të vërtetë. Kjo sinqerisht penduar Südrejtimi wübëhet një i madh në ZotüGjeni një baba të mirë që kërkon në horizont për djemtë dhe vajzat e tij endacake dhe i sheh kur ata janë "ende larg" (Lk. 15,20Lajmi i mirë i ungjillit nënkuptonte se kushdo që thoshte nga zemra, "Zoti qoftë unë Süme hir" (Lluku 18,13) tmd sinqerisht mendon se është pjesë e Zotitüpër të gjetur një aparat dëgjimi würde. Gjithmonë: "Kërkoni dhe do t'ju jepet; kërkoni dhe do të gjeni; trokitni dhe do t'ju hapet" (Lk. 11,9). FüPër ata që besuan dhe u larguan nga rrugët e botës, ky ishte lajmi më i mirë që ata mund të dëgjonin.
  3. Ungjilli i Jezusit gjithashtu nënkuptonte se asgjë nuk mund të ndalonte fitoren e mbretërisë që kishte sjellë Jezui, edhe pse dukej e kundërta. Kjo mbretëri würezistencë e ashpër, e pamëshirshme, por në fund wüvendoseni üBernatütriumfi i pushtetit dhe lavdisë. Krishti tha J tijünag: "Por kur Biri i njeriut të vijë në lavdinë e tij dhe të gjithë engjëjt me të, atëherë ai do të ulet në fronin e lavdisë së tij dhe të gjitha kombet do të mblidhen para tij. Dhe ai do t'i ndajë ata nga njëri-tjetri ashtu si bariu ndan delen nga cjeptë” (Mat. 25,31-32)

Lajmi i mirë i Jezusit kishte një tension dinamik midis "tashmë tani" dhe "ende jo". Ungjilli i mbretërisë i referohej sundimit të Perëndisë që ekzistonte tashmë - "Të verbërit shohin dhe të çalët ecin, lebrozët pastrohen dhe të shurdhërit dëgjojnë, të vdekurit ringjallen dhe të varfërve u predikohet ungjillit" (Mat. 11,5). Por mbretëria "nuk ishte ende" atje në kuptimin që rezultati i saj i plotëüende për të ardhur. dmth kuptojmë ungjillin, të kuptuar këtë aspekt të dyfishtë: nga njëra anë, prania e premtuar e mbretit, i cili tani jeton në popullin e tij, dhe nga ana tjetër, kthimin e tij dramatike.

Lajm i mirë për shpëtimin tuaj

Misionari Paul ndihmoi të shkaktojë lëvizje e dytë të madh të Ungjillit - përhapjen e saj me e vogël Jude, në botë shumë së kultivuar greko-romake të mesit të shekullit të parë. Pali, persekutuesi i krishterë i konvertuar, drejton dritën verbuese të ungjillit nëpërmjet prizmit të jetës së përditshme. Ndërsa ai e lavdëron Krishtin e përlëvduar, ai është gjithashtu i shqetësuar me pasojat praktike të ungjillit.

Përkundër rezistencës fanatike, Pali i përcjell të krishterët e tjerë rëndësinë e jashtëzakonshme të jetës, vdekjes dhe ringjalljes së Jezusit:

“Edhe ju, që dikur ishit të huaj dhe armiqësor në veprat e liga, ai tani është pajtuar me vdekjen e trupit të tij të vdekshëm, që t'ju bëjë të shenjtë, të paqortueshëm dhe të patëmetë përpara fytyrës së tij; nëse qëndroni vetëm në besim, i themeluar dhe të patundur dhe mos u shmangni nga shpresa e ungjillit që keni dëgjuar dhe që u është predikuar të gjitha krijesave nën qiell. Unë, Pali, jam bërë shërbëtori i tij "(Kol. 1,21-23)

Pajtuar. Flawless. Grace. Redemption. Falja. Dhe jo vetëm në të ardhmen, por këtu dhe tani. Ky është ungjilli i Palit.

Ringjallja, kulmi në të cilin Synoptics dhe John vozit lexuesit e tyre  (Jn 20,31) liron fuqinë e brendshme të ungjillit për jetën e përditshme të të krishterëve. Ringjallja e Krishtit e konfirmon ungjillin. Prandaj, siç na mëson Pavli, këto ngjarje në Judea të largëta i japin shpresë të gjithë njerëzve:

«... Unë nuk kam turp për Ungjillin; sepse është një fuqi e Perëndisë që shpëton të gjithë ata që besojnë në të, së pari judenjtë dhe grekët gjithashtu. Sepse në të zbulohet drejtësia që është e vlefshme përpara Perëndisë, e cila vjen nga besimi në besim…” (Rom. 1,16-17)

Apostulli Gjon e pasuron ungjillin me një dimension tjetër. Ajo tregon Jezusin se si "Jüsepse ai e donte "(Gjoni 19,26), kujtoi atë, një burrë me zemër bariu, një udhëheqës kishe me një dashuri të thellë për njerëzit me shqetësimet dhe frikën e tyre.

"Jezusi bëri shumë shenja të tjera para dishepujve të tij, të cilat nuk janë të shkruara në këtë libër. Por këto janë shkruar në mënyrë që të besoni se Jezusi është Krishti, Biri i Perëndisë dhe që nëpërmjet besimit të keni jetë në emrin e tij" (Gjoni 20,30: 31).

Përmbledhja e Gjonit e ungjillit ka thelbin e saj në deklaratën e mrekullueshme: "... që të keni jetën me anë të besimit".

Gjoni përshëndet mrekullisht një aspekt tjetër të ungjillit: Jezu Krishti në momentet e afërsisë më të madhe personale. Gjoni jep një tregim të gjallë për praninë personale, që shërben për Mesinë.

Një ungjill personal

Në Ungjillin e Gjonit takojmë një Krisht që ishte një predikues i fuqishëm publik (Joh. 7,37-46). Ne e shohim Jezusin të ngrohtë dhe mikpritës. Nga ftesa e tij ftuese "Ejani dhe shikoni!" (Gjon. 1,39) deri në sfidën ndaj Thomait dyshues për të vënë gishtin në shenjat e duarve të tij (Gjo. 20,27), personi që u bë mish dhe jetoi mes nesh portretizohet në një mënyrë të paharrueshme (Joh. 1,14).

Njerëzit ndiheshin aq të mirëpritur dhe rehat me Jezusin sa patën një shkëmbim të gjallë me të (Gjon. 6,5-8). Ata u shtrinë pranë tij ndërsa hanin dhe hanin nga e njëjta pjatë3,23-26)

Ata e donin aq shumë, saqë notuan në breg sapo e panë për të ngrënë peshk së bashku që ai e kishte skuqur vetë (Gjoni 21,7-14)

Ungjilli i Gjonit na kujton se sa shumë rrotullohet ungjilli rreth Jezu Krishtit, shembullit të tij dhe jetës së përjetshme që marrim nëpërmjet tij (Gjoni. 10,10). Na kujton se nuk mjafton të predikosh ungjillin. Duhet ta jetojmë edhe ne. Apostulli Gjon na inkurajon: të tjerët mund të fitohen nga shembulli ynë për të ndarë me ne lajmin e mirë të mbretërisë së Perëndisë. Kjo i ndodhi gruas samaritane që takoi Jezu Krishtin në pus (Gjon. 4,27-30), dhe Maria von Mandala (Gjn. 20,10-18).

Ai që qau në varrin e Lazarit, shërbëtori i përulur i cili u mësoi dishepujve të tij FüLarë, jeton sot. Ai na jep praninë e tij nëpërmjet banimit të Shpirtit të Shenjtë:

"Kushdo që do mua do të mbajë fjalën time dhe babai im do ta dojë atë dhe ne do të vijmë tek ai dhe do të qëndrojmë me të ... Mos e frikësoni zemrën dhe fümos u hakmerr” (Gjoni 14,23, 27).

Jezusi po e udhëheq aktivisht popullin e tij sot nëpërmjet Frymës së Shenjtë. Ftesa e tij është personale dhe inkurajuese si kurrë më parë: "Ejani dhe shikoni!" (Gjon. 1,39).

Broshura e Kishës Botërore të Perëndisë


pdfUngjilli - Lajmi i Mirë!