Bashkësia me Perëndinë

Komuniteti 552 me zotDy të krishterë biseduan me njëri-tjetrin për kishat e tyre. Gjatë bisedës, ata krahasuan arritjet më të mëdha që kishin bërë në komunitetet e tyre përkatëse gjatë vitit të kaluar. Një nga burrat tha: «Ne dyfishuam madhësinë e parkingut tonë». Tjetri u përgjigj: "Ne kemi instaluar ndriçim të ri në sallën e famullisë". Ne të krishterët jemi kaq të lehtë për të bërë gjëra që besojmë se janë vepra e Perëndisë, duke lënë pak kohë për Perëndinë.

Prioritetet tona

Ne mund të shpërqendrohemi nga misioni ynë dhe të konsiderojmë aspektet fizike të ministrisë (edhe pse të nevojshme) të jenë kaq të rëndësishme saqë kemi pak, nëse ka, kohë për të komunikuar me Perëndinë. Nëse ne jemi të angazhuar në aktivitet të ethshëm për Perëndinë, ne lehtë mund të harrojmë çfarë tha Jezusi, "Mjerë ju, skribë dhe farisenj hipokritë! Sepse ju paguani të dhjetën e mendrës dhe anise dhe gjumit, dhe le çështjet e ligjit mënjanë, përkatësisht e drejta, mëshira dhe besimi! Por duhet ta bëjmë këtë dhe të mos le të ndodhë "(Mt 23,23).
Skribët dhe farisenjtë jetonin nën standardet specifike dhe rigoroze të Besëlidhjes së Vjetër. Ndonjëherë ne e lexojmë këtë dhe tallim me saktësinë delikate të këtyre njerëzve, por Jezui nuk u tall me të. Ai u tha atyre se ata duhet të kishin bërë atë që besëlidhja u kërkoi atyre të bënin.

Pika e Jezuit ishte se detajet fizike nuk ishin të mjaftueshme, madje as për ata që jetonin nën Besëlidhjen e Vjetër - i qortoi ata, sepse ata injoruan çështjet më të thella shpirtërore. Si të krishterë, ne duhet të punojmë ngushtë në biznesin e Atit. Ne duhet të jemi bujarë me dhënien tonë. Por në të gjitha aktivitetet tona - madje edhe në aktivitetet tona që lidhen drejtpërdrejt me imitimin e Jezu Krishtit - nuk duhet të lëmë pas dore arsyet esenciale pse Perëndia na ka thirrur.

Perëndia na ka thirrur që ta njohim Atë. "Por kjo është jeta e përjetshme, që ata të njohin ty, të vetmin Perëndi të vërtetë që ti ke dërguar, Jezu Krishtin," (Xhon 17,3). Është e mundur që të jemi kaq të zënë me punën e Perëndisë që ne neglizhojmë të vijmë tek Ai. Luka na tregon historinë kur Jezui vizitoi shtëpinë e Marta dhe të Marisë që "Martha po luftonte për t'i shërbyer" (Lk 10,40). Nuk kishte asgjë të keqe me veprimet e Marta, por Maria vendosi të bënte gjënë më të rëndësishme - të kalonte kohë me Jezusin, të njihte dhe ta dëgjonte.

Bashkësia me Perëndinë

Komuniteti është gjëja më e rëndësishme që Perëndia dëshiron nga ne. Ai dëshiron që ne të njohim më shumë dhe të kalojmë kohë me të. Jezui na dha një shembull përderisa ngadalësoi ritmin e jetës së tij për të qenë me të atin. Ai e dinte kuptimin e momenteve të qeta dhe shpesh shkoi vetëm në mal për t'u lutur. Sa më i pjekur që bëhemi në marrëdhënien tonë me Perëndinë, aq më e rëndësishme është kjo kohë e qetë me Perëndinë. Ne shpresojmë që të jemi të vetëm me të. Ne e njohim nevojën për ta dëgjuar atë, për të gjetur rehati dhe udhëzime për jetën tonë. Kohët e fundit, kam takuar një person i cili më tha se ata e kombinuar kungim aktiv me Perëndinë në lutje dhe ushtrimi fizik - dhe se ky lloj i ecin lutjes jashtë programe do të revolucionarizojë jetën e tyre të lutjes. Ajo kaloi kohë me Perëndinë duke ecur - ose në lagjen e saj të afërt ose në bukurinë e mjedisit natyror jashtë, duke u lutur gjatë ecjes.

Kur ju e bëni bashkësinë me Perëndinë një përparësi, të gjithë urgjencën e jetës suaj duket të jenë vetë-organizuese. Kur përqendrohesh te Perëndia, ai ju ndihmon të kuptoni prioritetin e gjithçkaje tjetër. Ata mund të jenë aq të zënë me aktivitete që ata lënë pas dore të kalojnë kohë me Perëndinë dhe të kalojnë kohë me të tjerët në bashkësi me Perëndinë. Nëse jeni theksoi jashtë, kështu që të flasin, të djegur qiri proverbial në të dyja anët dhe ju nuk e dini se si ju do të menaxhojë të gjitha gjërat që ju duhet të bëni në jetë, atëherë ndoshta ju duhet të kontrolloni dietën tuaj shpirtërore.

Dieta jonë shpirtërore

Ne mund të digjendemi dhe shpirtërisht të zbrazët, sepse nuk po haim llojin e duhur të bukës. Lloji i bukës për të cilën po flas është absolutisht e nevojshme për shëndetin tonë frymor dhe për mbijetesën tonë. Kjo bukë është bukë mbinatyrore - në fakt, është bukë e vërtetë mrekulli! Është e njëjta bukë që Jezusi u ofroi hebrenjve në shekullin e parë. Jezusi sapo kishte siguruar mrekullisht ushqim për njerëzit 5.000 (Joh 6,1-15). Ai sapo kishte ecur në ujë dhe ende masat po bënin thirrje për një shenjë që të besonte në të. Ata i shpjeguan Jezuit: «Etërit tanë hëngrën manën në shkretëtirë, siç është shkruar (Ps 78,24): Ai u dha atyre bukë nga qielli» (Xhum 6,31).
Jezusi u përgjigj: '' Në të vërtetë, në të vërtetë po jua them që nuk është Moisiu që ju ka dhënë bukën nga qielli, por Ati im jua ka dhënë bukën e vërtetë nga qielli. Sepse kjo është buka e Perëndisë që vjen nga qielli dhe i jep jetë botës "(6,32-33). Pasi i kërkoi Jezusit t'u jepte atyre këtë bukë, ai deklaroi: "Unë jam buka e jetës. Ai që vjen tek unë nuk do të ketë uri; dhe ai që beson në mua, nuk do të ketë kurrë etje "(Jn 6,35).

Kush e vë bukën frymore në tavolinë? Kush është burimi i gjithë energjisë dhe vitalitetit tuaj? Kush i jep kuptim dhe kuptim jetës tënde? A merrni kohë për t'u njohur me bukën e jetës?

nga Joseph Tkach