Bashkësia me Perëndinë

Dy të krishterë biseduan me njëri-tjetrin për kishat e tyre. Gjatë bisedës, ata krahasuan arritjet më të mëdha që kishin bërë në komunitetet e tyre përkatëse gjatë vitit të kaluar. Një nga burrat tha: «Ne dyfishuam madhësinë e parkingut tonë». Tjetri u përgjigj: "Ne kemi instaluar ndriçim të ri në sallën e famullisë". Ne të krishterët jemi kaq të lehtë për të bërë gjëra që besojmë se janë vepra e Perëndisë, duke lënë pak kohë për Perëndinë.

Prioritetet tona

Mund të shpërqendrohemi nga misioni ynë dhe t’i konsiderojmë aspektet fizike të shërbesës sonë (edhe pse të nevojshme) aq të rëndësishme saqë na mbetet pak, nëse kemi fare, kohë për shoqëri me Perëndinë. Kur jemi të zënë me aktivitet të furishëm për Perëndinë, mund ta harrojmë lehtësisht atë që tha Jezusi: “Mjerë ju, skribë dhe farisenj hipokritë! Sepse ju paguani të dhjetën e mentes, të koprës dhe të qimnonit, dhe keni lënë pas dore çështjet më të rëndësishme të ligjit: drejtësinë, mëshirën dhe besimin. Këto duhej t’i kishit bërë, pa lënë pas dore të tjerat.” (Mt 23,23).
Skribët dhe farisenjtë jetonin nën standardet specifike dhe rigoroze të Besëlidhjes së Vjetër. Ndonjëherë ne e lexojmë këtë dhe tallim me saktësinë delikate të këtyre njerëzve, por Jezui nuk u tall me të. Ai u tha atyre se ata duhet të kishin bërë atë që besëlidhja u kërkoi atyre të bënin.

Pika e Jezuit ishte se detajet fizike nuk ishin të mjaftueshme, madje as për ata që jetonin nën Besëlidhjen e Vjetër - i qortoi ata, sepse ata injoruan çështjet më të thella shpirtërore. Si të krishterë, ne duhet të punojmë ngushtë në biznesin e Atit. Ne duhet të jemi bujarë me dhënien tonë. Por në të gjitha aktivitetet tona - madje edhe në aktivitetet tona që lidhen drejtpërdrejt me imitimin e Jezu Krishtit - nuk duhet të lëmë pas dore arsyet esenciale pse Perëndia na ka thirrur.

Perëndia na ka thirrur që ne ta njohim atë. “Dhe kjo është jeta e përjetshme, të të njohin ty, të vetmin Perëndi të vërtetë, dhe Jezu Krishtin që ti ke dërguar.” (Joh 17,3)Është e mundur të jemi aq të zënë me punën e Perëndisë sa të lëmë pas dore të shkojmë tek Ai. Luka na tregon historinë kur Jezusi vizitoi shtëpinë e Martës dhe Marisë, se "Marta ishte e zënë duke i shërbyer". (Lk 10,40)Nuk kishte asgjë të gabuar në veprimet e Martës, por Maria zgjodhi të bënte gjënë më të rëndësishme - të kalonte kohë me Jezusin, ta njihte dhe ta dëgjonte.

Bashkësia me Perëndinë

Komuniteti është gjëja më e rëndësishme që Perëndia dëshiron nga ne. Ai dëshiron që ne të njohim më shumë dhe të kalojmë kohë me të. Jezui na dha një shembull përderisa ngadalësoi ritmin e jetës së tij për të qenë me të atin. Ai e dinte kuptimin e momenteve të qeta dhe shpesh shkoi vetëm në mal për t'u lutur. Sa më i pjekur që bëhemi në marrëdhënien tonë me Perëndinë, aq më e rëndësishme është kjo kohë e qetë me Perëndinë. Ne shpresojmë që të jemi të vetëm me të. Ne e njohim nevojën për ta dëgjuar atë, për të gjetur rehati dhe udhëzime për jetën tonë. Kohët e fundit, kam takuar një person i cili më tha se ata e kombinuar kungim aktiv me Perëndinë në lutje dhe ushtrimi fizik - dhe se ky lloj i ecin lutjes jashtë programe do të revolucionarizojë jetën e tyre të lutjes. Ajo kaloi kohë me Perëndinë duke ecur - ose në lagjen e saj të afërt ose në bukurinë e mjedisit natyror jashtë, duke u lutur gjatë ecjes.

Kur ju e bëni bashkësinë me Perëndinë një përparësi, të gjithë urgjencën e jetës suaj duket të jenë vetë-organizuese. Kur përqendrohesh te Perëndia, ai ju ndihmon të kuptoni prioritetin e gjithçkaje tjetër. Ata mund të jenë aq të zënë me aktivitete që ata lënë pas dore të kalojnë kohë me Perëndinë dhe të kalojnë kohë me të tjerët në bashkësi me Perëndinë. Nëse jeni theksoi jashtë, kështu që të flasin, të djegur qiri proverbial në të dyja anët dhe ju nuk e dini se si ju do të menaxhojë të gjitha gjërat që ju duhet të bëni në jetë, atëherë ndoshta ju duhet të kontrolloni dietën tuaj shpirtërore.

Dieta jonë shpirtërore

Mund të jemi të lodhur dhe të zbrazët shpirtërisht sepse nuk po hamë llojin e duhur të bukës. Lloji i bukës për të cilin po flas këtu është absolutisht thelbësor për shëndetin dhe mbijetesën tonë shpirtërore. Kjo bukë është bukë mbinatyrore - në fakt, është bukë e vërtetë mrekulli! Është e njëjta bukë që Jezusi u ofroi hebrenjve në shekullin e parë. Jezusi sapo kishte siguruar ushqim në mënyrë të mrekullueshme për 5.000 njerëz. (Joh 6,1-15)Ai sapo kishte ecur mbi ujë, dhe turma ende kërkonte një shenjë për të besuar tek ai. Ata i shpjeguan Jezusit: “Paraardhësit tanë hëngrën manën në shkretëtirë, siç është shkruar.” (Ps 78,24)"Ai u dha atyre bukë nga qielli për të ngrënë." (Joh 6,31).
Jezusi u përgjigj: “Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: jo Moisiu jua dha bukën nga qielli, por Ati im ju jep bukën e vërtetë nga qielli. Kjo është buka e Perëndisë, që zbret nga qielli dhe i jep jetë botës.” (Joh 6,32-33)Pasi i kërkuan Jezusit t’u jepte këtë bukë, ai deklaroi: “Unë jam buka e jetës. Kush vjen tek unë nuk do të ketë më kurrë uri dhe kush beson në mua nuk do të ketë më kurrë etje.” (Joh 6,35).

Kush e vë bukën frymore në tavolinë? Kush është burimi i gjithë energjisë dhe vitalitetit tuaj? Kush i jep kuptim dhe kuptim jetës tënde? A merrni kohë për t'u njohur me bukën e jetës?

nga Joseph Tkach