Falja: Një çelës i rëndësishëm

376 falje një çelës vitalMe qëllim që t'i ofrojë asaj më së miri, unë shkova me Tammy (gruan time) për drekë në Burger King (për simpati tuaj), pastaj tek Mbretëresha e Qumështit për ëmbëlsirë (diçka ndryshe). Ju mund të mendoni se duhet të shqetësoheni nga përdorimi me bollëk i sloganeve të korporatave, por siç e thotë McDonalds, "e dua". Tani unë duhet t'ju pyes (dhe sidomos Tammy!) Për falje dhe të lënë mënjanë shaka budallaqe. Falja është një çelës në ndërtimin dhe konsolidimin e marrëdhënieve që janë të qëndrueshme dhe gjallëruese. Kjo vlen për marrëdhëniet midis drejtuesve dhe punonjësve, burrave dhe grave, si dhe prindërve dhe fëmijëve - për marrëdhëniet njerëzore të të gjitha llojeve.

Falja është gjithashtu një komponent jetik në marrëdhënien që Perëndia ka me ne. Perëndia, i cili është dashuri, njerëzimi ka mbuluar me një batanije të faljes që ai ka përhapur pa kushte për ne (dmth, se ne marrim faljen e tij të pamerituar dhe pa kompensim). Duke marrë faljen Frymën e Shenjtë dhe të banosh në të, avancimin e të kuptuarit tonë të asaj se si të lavdishme dhe të mrekullueshme dashurisë së Perëndisë që provon me anë të faljes së tij është me të vërtetë. Kur Davidi po mendohej lidhur dashurisë së Perëndisë për njerëzimin, ai shkroi: «Kur shoh qiellin, janë vepër e gishtërinjve të tu, hënën dhe yjet që ti ke vendosur, çfarë është njeriu, që ta mbash mend prej tij, biri i njeriut, që të kujdesesh për të? "(Psalmi 8,4-5). Gjithashtu, unë vetëm mund të habitur kur mendoj: fuqinë e madhe dhe bujarinë bollshëm e Perëndisë në krijimin dhe ruajtjen e universit tonë të gjerë, e cila përfshin një botë që, pasi ai e dinte vdekjen e djalit të tij, mëkatar vend të duket i parëndësishëm dhe sigurisht Krijesa si ju dhe unë do të kërkonit.

Në Galatasve 2,20, Pali shkruan se sa i lumtur është ai Jezu Krishti, i cili na deshi dhe dha veten për ne. Për fat të keq, kjo e vërtetë e lavdishme e ungjillit mbytet nga "zhurma" e botës sonë të shpejtë. Nëse nuk jemi të kujdesshëm, ne mund të humbasë vëmendjen tonë në atë që kemi për të thënë Shkrimet në lidhje me dashurinë e Perëndisë, e cila tregon veten në falje shkrojtur. Një nga mësimet më bindëse të shkruara në Bibël në lidhje me dashurinë falëse të Perëndisë dhe hirin e Perëndisë është shembulli i Jezuit për birin plangprishës. Teologu Henry Nouwen tha se ai mësuar shumë në lidhje me atë kur ai ishte "Kthimi i djalit plangprishës" intensivisht studiuar pikturë Rembrandt-së. Ajo përshkruan pendimin e birit të pabindur, ashpërsia pajustifikuar të xhelozisë së vëllait zemëruar dhe faljen e pashmangshme e dashur e Atit që e përfaqëson Zotin.

Një tjetër shembull i thellë i dashurisë falëse të Perëndisë është shembulli i skenës, i cili është rishikuar në librin e Osea. Ajo që ndodhi me Hozein në jetën e tij është paralele me dashurinë e pakushtëzuar të Perëndisë dhe me faljen e tepruar për Izraelin shpesh kokëfortë, duke shërbyer si një demonstrim dërrmues i faljes së Tij që iu dha të gjithë njerëzve. Perëndia urdhëroi Osea të martohej me një prostitutë të quajtur Gomer. Disa besojnë se kjo do të thoshte një grua nga mbretëria vullnetare shpirtërore e veriut e Izraelit. Sidoqoftë, nuk ishte martesa që normalisht do të donte, pasi Gomer e përhapej vazhdimisht Hoseën për të udhëhequr një jetë në prostitucion. Në një moment thuhet se Hosea Gomer, besohet, ka blerë përsëri nga tregtarët e skllevërve, por ajo vazhdoi të vraponte tek të dashuruarit e saj, i cili premtoi fitimin e saj material. "Dua të vrapoj pas dashnorëve të mi," thotë ajo, "të cilët më japin bukën time dhe ujin, leshin dhe lirin, vajin dhe ilaçin" (Hosea 2,7). Përkundër përpjekjeve të Hozeas për ta ndaluar atë, ajo vazhdoi të kërkonte miqësi mëkatare me të tjerët.

Ajo prek shumë se si Hozea vazhdimisht mori në gruan e tij të paduruar - ajo vazhdoi ta donte dhe ta falte pa kushte. Ndoshta Gomer ka provuar herë pas here për të marrë gjërat e duhura, por nëse ata vepruan, keqardhja e tyre ishte jetëshkurtër. Së shpejti ajo ra përsëri në rrugën e saj kurorëshkelëse të jetës për të kandiduar pas të dashuruarve të tjerë.

Trajtimi i dashur dhe falës i Hozesë i Gomer tregon besnikërinë e Perëndisë për ne, edhe nëse jemi jobesnik ndaj tij. Ky falje e pakushtëzuar nuk varet nga mënyra se si sillemi ndaj Perëndisë, por që është Perëndia. Ashtu si Gomer, ne besojmë se gjejmë paqe duke hyrë në forma të reja të skllavërisë; ne e hedhim poshtë dashurinë e Perëndisë duke u përpjekur të kundërshtojmë mënyrat tona. Në një vend, Hosea duhet ta blejë Gomerin me pasuri materiale. Perëndia, i cili është dashuri, ka paguar një shpërblim shumë më të lartë - ai dha Birin e tij të dashur Jezusin "për shpëtim" (1, Timothy 2,6). Dashuria e palëkundur e e pashpjegueshme e Zotit, "mban gjithçka, beson gjithçka, shpreson gjithçka, toleron gjithçka" (1, kor. 13,7). Gjithashtu, ajo fal gjithçka, sepse dashuria "nuk pret të keqen" (1, corp. 13,5).

Disa që kanë lexuar historinë e Hozeas mund të argumentojnë se falja e përsëritur pa pendim inkurajon shkelësin në mëkatet e tij - ai shkon aq larg sa të miratojë sjelljen e mëkatarit. Të tjerë mund të pohojnë se falja e përsëritur provokon fajtorin që të mendojë se mund të përballojë gjithçka që ai dëshiron të bëjë. Megjithatë, marrja e faljes bujare domosdoshmërisht kërkon pranimin se dikush ka nevojë për këtë falje - dhe kjo është kështu, pa marrë parasysh se sa shpesh falja jepet. Kushdo që pretendon të përdorë faljen e Perëndisë për të justifikuar mëkatin e përsëritur, nuk do të marrë kurrë falje, sepse nuk kanë njohuri se duhet falje.

Përdorimi i ekzagjeruar i faljes sugjeron refuzimin dhe jo pranimin e hirit të Perëndisë. Një kapje e tillë kurrë nuk çon në një marrëdhënie të gëzueshme, të pajtuar me Perëndinë. Megjithatë, një refuzim i tillë nuk shkakton që Perëndia ta tërheqë ofertën e tij të faljes. Perëndia ofron falje në Krisht për të gjithë njerëzit, e cila është e pakushtëzuar, pavarësisht se kush jemi ose çfarë bëjmë.

Ata që kanë pranuar hirin e pakushtëzuar të Perëndisë (si djali i madhërishëm) nuk angazhohen në këtë falje. Duke ditur se ata janë falur pa kushte, reagimi i tyre nuk është në supozim apo refuzim, por në lehtësim dhe mirënjohje, duke shprehur dëshirën për të falur me mirëdashje dhe dashuri. Kur marrim falje, mendjet tona çlirohen nga bllokimet që shpejt ndërtojnë mure mes nesh dhe ne pastaj përjetojmë lirinë për t'u rritur së bashku në marrëdhëniet tona. E njëjta gjë është e vërtetë nëse i falim pa kushte ata që kanë mëkatuar kundër nesh.

Pse duhet të dëshirojmë të falim pa kushte të tjerët që na kanë bërë padrejtësi? Sepse korrespondon me atë se si Perëndia na fal në Krishtin. Vini re deklaratat e Pavlit:

Por jini miqësorë dhe të përzemërt midis njëri-tjetrit dhe falni njëri-tjetrin, ashtu si Perëndia ju ka falur në Krishtin (Efesianët 4,32).

Pra, tërhiqni tani si të zgjedhurit e Perëndisë, si shenjtorët dhe mëshirën e dashur, të përzemërt, mirësinë, përulësinë, butësinë, durimin; dhe mbani njëri-tjetrin dhe falni njëri-tjetrin kur dikush ankohet kundër tjetrit; ashtu si Zoti ju ka falur, ashtu bëni edhe ju! Mbi të gjitha, gjithsesi, tërheq në dashuri, e cila është lidhja e përsosmërisë (Colossians 3,12-14).

Nëse ne marrim falje pa kushte që dhurova Perëndisë në Krishtin dhe të gëzojnë atë, atëherë ne me të vërtetë mund të vlerësojmë bekimin e dhënë në kalimin më të jetës, marrëdhëniet formimin, falja e pakushtëzuar është në krahasim me të tjerët në emër të Krishtit.

Në gëzimin se sa falje i ka bekuar marrëdhëniet e mia.

Joseph Tkach

Präsident
GRACE COMMUNION INTERNATIONAL


pdfFalja: Një çelës i rëndësishëm për marrëdhëniet e mira