Falja: Një çelës i rëndësishëm

376 falje një çelës vital Me qëllim t’i ofroja asaj më të mirën, shkova me Tammy (gruaja ime) për drekë në Burger King (Sipas shijes tuaj), pastaj te Mbretëresha e qumështit për ëmbëlsirë (Dicka ndryshe). Ju mund të mendoni se unë duhet të turpërohem për përdorimin e dukshëm të parullave të kompanisë, por siç thotë McDonalds: "Unë e dua atë". Tani kam nevojë për ty (dhe veçanërisht Tammy!) kërkoni falje dhe lini mënjanë shaka budallaqe. Falja është një çelës në ndërtimin dhe forcimin e marrëdhënieve që janë të qëndrueshme dhe gjallëruese. Kjo vlen për marrëdhëniet midis menaxherëve dhe punonjësve, burrave dhe grave, si dhe prindërve dhe fëmijëve - për marrëdhëniet njerëzore të të gjitha llojeve.

Falja është gjithashtu një komponent thelbësor në marrëdhëniet që Zoti ka me ne. Zoti, i cili është dashuri, e ka mbuluar njerëzimin me një batanije faljeje që Ai u përhap pa kushte mbi ne (d.m.th që ne e marrim faljen e tij në mënyrë të pameritueshme dhe pa konsideratë). Duke marrë falje përmes Frymës së Shenjtë dhe duke jetuar në të, ne po kuptojmë më mirë sesa dashuria e lavdishme dhe e mrekullueshme e Zotit, e cila shfaqet përmes faljes së Tij, është e vërtetë. Ndërsa Davidi mendoi për dashurinë e Zotit për njerëzimin, ai shkroi: "Kur shoh qiejt, gishtat tuaj, hënën dhe yjet që keni përgatitur: çfarë është njeriu që ju e mbani mend dhe fëmijën e njeriut, që kujdesesh për të? » (Psalmi 8,4: 5). Edhe unë mund të mahnitem nëse konsideroj: fuqinë e madhe dhe bujarinë e jashtëzakonshme të Zotit në krijimin dhe ruajtjen e universit tonë të gjerë, i cili përfshin një botë që, siç e dinte ai, vdekjen e të birit, në vend të dukshëm të parëndësishëm dhe sigurisht mëkatarë Krijesa si ju dhe unë, do të kërkojnë.

Në Galatasve 2,20, Pali shkruan se sa i lumtur është që Jezu Krishti, i cili na deshi ne, dha veten për ne. Fatkeqësisht, kjo e vërtetë e mrekullueshme e ungjillit është mbytur nga "zhurma" e botës sonë të shpejtë. Nëse nuk jemi të kujdesshëm, ne mund të humbasim vëmendjen tonë për atë që Shkrimet duhet të thonë për dashurinë e Perëndisë, e cila tregohet në falje të jashtëzakonshme. Një nga mësimet më bezdisëse në Bibël në lidhje me dashurinë dhe hirin e falur të Zotit është shëmbëlltyra e Jezuit për djalin plak. Teologu Henry Nouwen tha që mësoi shumë për të kur ai shikoi nga afër pikturën e Rembrandt "Kthimi i Birit Prodigal". Ajo paraqet pendimin për djalin e pabesë, ashpërsinë e pajustifikuar të xhelozisë së vëllait të zemëruar dhe faljen e pashmangshme të dashurisë së babait që përfaqëson Zotin.

Një shembull tjetër i thellë i dashurisë falëse të Zotit është shëmbëlltyra e vënies në skenë që tregohet në Librin e Hosea. Ajo që i ndodhi Hosea-s në jetën e tij tregon në të njëjtën mënyrë dashurinë e pakushtëzuar të Zotit dhe faljen e jashtëzakonshme për Izraelin shpesh peng dhe shërben si një shfaqje dërrmuese e faljes së tij, e cila u jepet të gjithë njerëzve. Zoti i tha Oseas që të martohej me një prostitutë të quajtur Gomer. Disa besojnë se kjo nënkuptonte një grua nga sfera frymore e tradhtueshme veriore e Izraelit. Në çdo rast, nuk ishte martesa që do të dëshironte normalisht, pasi Gomer vazhdimisht e linte Hosea të jetonte një jetë në prostitucion. Në një moment thuhet se Hosea Gomer besohet se kishte blerë përsëri nga tregtarët e skllevërve, por ajo vazhdoi të vraponte tek të dashuruarit e saj që i premtuan përfitimin e saj material. "Unë dua të vrapoj pas dashnorëve të mi," thotë ajo, "të cilët më japin bukën dhe ujin tim, leshin dhe lirin, vajin dhe pijen" (Hosea 2,7). Pavarësisht nga të gjitha përpjekjet e Hosea për ta ndaluar atë nga veprimi i tillë, ajo vazhdoi të kërkonte shoqëri mëkatare me të tjerët.

Ajo prek shumë se si Hozea vazhdimisht mori në gruan e tij të paduruar - ajo vazhdoi ta donte dhe ta falte pa kushte. Ndoshta Gomer ka provuar herë pas here për të marrë gjërat e duhura, por nëse ata vepruan, keqardhja e tyre ishte jetëshkurtër. Së shpejti ajo ra përsëri në rrugën e saj kurorëshkelëse të jetës për të kandiduar pas të dashuruarve të tjerë.

Trajtimi i dashur dhe falës i Gomerit për Hosea tregon besnikërinë e Zotit ndaj nesh edhe kur ne jemi besnikë ndaj tij. Kjo falje e pakushtëzuar nuk varet nga mënyra sesi sillemi ndaj Zotit, por kush është Zoti. Si Gomer, besojmë se mund të gjejmë paqe duke hyrë në forma të reja skllavërie; ne e hedhim poshtë dashurinë e Zotit duke u përpjekur të shkojmë në rrugën tonë. Në një moment, Hosea Gomer duhej të blinte sende materiale. Zoti, i cili është dashuri, pagoi një shpërblim shumë më të lartë - ai i dha djalit të tij të dashur Jezusit "për të gjithë për shpëtim" (1 Timoteut 2,6). Dashuria e palëkundshme, e pa dashur dhe e pafund e Zotit "duron gjithçka, ajo beson gjithçka, ajo shpreson gjithçka, ajo toleron gjithçka" (1 Kor. 13,7). Ajo gjithashtu fal gjithçka, sepse dashuria "nuk llogarit të keqen" (1 Kor. 13,5).

Disa që kanë lexuar historinë e Hozeas mund të argumentojnë se falja e përsëritur pa pendim inkurajon shkelësin në mëkatet e tij - ai shkon aq larg sa të miratojë sjelljen e mëkatarit. Të tjerë mund të pohojnë se falja e përsëritur provokon fajtorin që të mendojë se mund të përballojë gjithçka që ai dëshiron të bëjë. Megjithatë, marrja e faljes bujare domosdoshmërisht kërkon pranimin se dikush ka nevojë për këtë falje - dhe kjo është kështu, pa marrë parasysh se sa shpesh falja jepet. Kushdo që pretendon të përdorë faljen e Perëndisë për të justifikuar mëkatin e përsëritur, nuk do të marrë kurrë falje, sepse nuk kanë njohuri se duhet falje.

Përdorimi i ekzagjeruar i faljes sugjeron refuzimin dhe jo pranimin e hirit të Perëndisë. Një kapje e tillë kurrë nuk çon në një marrëdhënie të gëzueshme, të pajtuar me Perëndinë. Megjithatë, një refuzim i tillë nuk shkakton që Perëndia ta tërheqë ofertën e tij të faljes. Perëndia ofron falje në Krisht për të gjithë njerëzit, e cila është e pakushtëzuar, pavarësisht se kush jemi ose çfarë bëjmë.

Ata që kanë hirin e pakushtëzuar të Zotit (siç supozoi djali i parëndësishëm), kjo falje nuk supozon. Duke ditur që ata do të falen pa kushte, reagimi i tyre nuk është mendjemadhësi ose refuzim, por përkundrazi lehtësim dhe mirënjohje, e cila shpreh dëshirën për të kthyer faljen me mirësi dhe dashuri. Kur marrim falje, mendja jonë çlirohet nga bllokimet që ndërtojnë shpejt mure midis nesh, dhe më pas ne përjetojmë lirinë për t'u rritur në marrëdhëniet tona. E njëjta gjë është e vërtetë nëse pa kushte i falim ata që kanë mëkatuar kundër nesh.

Pse duhet të dëshirojmë të falim pa kushte të tjerët që na kanë bërë padrejtësi? Sepse korrespondon me atë se si Perëndia na fal në Krishtin. Vini re deklaratat e Pavlit:

Por jini miqësorë dhe dashamirës ndaj njëri-tjetrit dhe falni njëri-tjetrin, pasi Zoti ju ka falur në Krishtin (Efesianëve 4,32).

Pra, tani tërheq si të zgjedhurit e Zotit, si shenjtorë dhe të dashur, mëshirë të ngrohtë, mirësi, përulësi, butësi, durim; dhe duroni njëri-tjetrin dhe falni njëri-tjetrin nëse dikush ka ankesë ndaj tjetrit; pasi Zoti ju fali, edhe ju falni! Por mbi të gjitha tërheq dashurinë, që është lidhja e përsosmërisë (Kolosianëve 3,12-14).

Nëse ne marrim falje pa kushte që dhurova Perëndisë në Krishtin dhe të gëzojnë atë, atëherë ne me të vërtetë mund të vlerësojmë bekimin e dhënë në kalimin më të jetës, marrëdhëniet formimin, falja e pakushtëzuar është në krahasim me të tjerët në emër të Krishtit.

Në gëzimin se sa falje i ka bekuar marrëdhëniet e mia.

Joseph Tkach

Präsident
GRACE COMMUNION INTERNATIONAL


pdfFalja: Një çelës i rëndësishëm për marrëdhëniet e mira